ARRM / Lonker See – Split (2017)

Splity niespecjalnie działają na moją wyobraźnię. Ulotne, bez większej idei, głównie pełniące informacyjną rolę. Nie mam nic przeciwko – i takie wydawnictwa są czasami potrzebne....

Unwound – Leaves Turn Inside You (2001)

“Leaves Turn Inside You” wyrasta z post-hardcore’u, ale jest to hardcore niezwykle jasny i czuły. Oparty w dużej mierze na oszczędnie dopieszczonych aranżacjach, eliminujący zbędne...

The Sound – From the Lions Mouth (1981)

The Sound to mroczniejsza wersja The Chameleons. Te dwa zespoły łączy niemal wszystko. Podobnie byli niedoceniani, podobnie wyznaczali po cichaczu nowe kierunki gotyckiego post-punku. Różnica...

Portishead – Third (2008)

Gdy dziewięć temu Portishead zaprezentowali światu “Machine Gun”, jeden z moich znajomych rozpaczliwie się pytał: “czy to jeszcze muzyka?”. Będąc ogromnym fanem “Dummy” nie mógł...

blanck mass

Blanck Mass – World Eater (2017)

Intensywność ostatniej płyty Benjamina Powera była tak wysoka, że zaczynałem się martwić dokąd to wszystko zmierza. “Dumb Flesh” drżało od wypolerowanego noise’u, nie zważając na...

Andy Stott – Too Many Voices (2016)

Szkoda mi Andy’ego, ponieważ jego najwięksi fani, wbrew pozorom, są bardzo konserwatywni i wymagają nieustannego eksponowania bólu istnienia. A tu zonk – Stott na “Too...

The Necks – Unfold (2017)

Gdyby ograniczyć “Unfold” do “Rise” i “Blue Mountain” prawdopodobnie moglibyśmy mówić o jednej z lepszych płyt w tej dekadzie. “Rise” sprawia wrażenie perfekcyjnego noir-jazzowego molocha;...